Parasite SEO en waarom Crescira het niet doet

Parasite SEO lift mee op de autoriteit van een andere website om snel te ranken. Wat het is, hoe Google het onder de naam site reputation abuse aanpakt, waar de grens met gewone samenwerking ligt en waarom Crescira het niet toepast.

Parasite SEO is een tactiek waarbij iemand content plaatst op een sterke website van een ander, zodat die content snel rankt op de autoriteit van de gastheer. De naam verwijst naar een parasiet die leeft van de kracht van een ander organisme.

De gastheer is vrijwel altijd een website die jarenlang vertrouwen heeft opgebouwd met eigen content: een landelijke nieuwssite, een universiteit, een bekend tijdschrift. Een nieuwe website doet er doorgaans maanden of jaren over om voor een concurrerende zoekterm te ranken. Een pagina op zo'n gastheer kan dat veel sneller, omdat zij profiteert van signalen die de gastheer al heeft.

Het onderwerp van die pagina heeft vaak niets met de gastheer te maken. Denk aan een pagina met casinovergelijkingen op de site van een medisch tijdschrift, of een overzicht van kortingscodes op een nieuwssite, geschreven door een derde partij die de ruimte heeft gehuurd.

Parasite SEO werkt in de praktijk via betaalde plaatsingen: een derde partij huurt een subdomein, een submap of losse pagina's op een sterke website en vult die met content die daar zonder die afspraak nooit zou staan.

1. Een gastheer kiezen. De partij zoekt een website met sterke rankingsignalen, vaak een nieuwssite of instelling met veel inkomende links.
2. Ruimte huren. Er wordt een deel van de site gehuurd, bijvoorbeeld een submap met een eigen naam of een reeks gesponsorde artikelen.
3. Content plaatsen. Op die ruimte verschijnt commerciële content, vaak vergelijkingen of kortingscodes, die weinig met de rest van de site te maken heeft.
4. Meeliften op de reputatie. De pagina's ranken op de autoriteit van de gastheer, en de opbrengst gaat naar de partij die de content heeft geplaatst.

Het verschil met een gewone samenwerking is dat de gastheer zelf weinig tot geen redactionele betrokkenheid heeft. De content is er niet omdat de lezers van die site erom vragen, maar omdat de plek zoekverkeer oplevert.

Google rekent parasite SEO tot spam en beschrijft het als site reputation abuse: content van derden die op een gastheer wordt gepubliceerd vooral vanwege de rankingsignalen die die gastheer met de eigen content heeft verdiend.

Als voorbeelden die niet in lijn zijn met het beleid noemt Google onder meer een onderwijssite die door een derde geschreven gesponsorde reviews van kortlopende leningen host, en een medische site met een advertentiepagina over de beste casino's die niet in de rest van de site is ingebed. In beide gevallen is het onderwerp vreemd aan de gastheer en is de inhoud vooral bedoeld om te ranken.

In hetzelfde spambeleid beschrijft Google een verwante tactiek, expired domain abuse, waarbij een verlopen domeinnaam wordt gekocht en gevuld met content die vooral bedoeld is om zoekresultaten te manipuleren. Ook daar draait het om geleende reputatie: de oude naam van het domein moet het werk doen dat de nieuwe content zelf niet kan.

De grens tussen parasite SEO en een gewone samenwerking ligt bij de vraag of de content werkelijk bij de gastheer hoort en onder diens redactionele verantwoordelijkheid valt, of dat die er vooral staat om van de reputatie van de gastheer te profiteren.

De linkerkolom volgt de voorbeelden die Google zelf geeft van content van derden die niet onder het beleid valt, zoals persberichtendiensten, gesyndiceerd nieuws, forums en advertorials die zich direct tot de lezer richten. Voor een gastartikel met een link naar uw eigen website gelden daarnaast de regels voor betaalde links, die bij linkbuilding en de kwalificatie van links zijn uitgelegd.

Crescira past parasite SEO niet toe, omdat de zichtbaarheid die het oplevert niet van de klant is, afhankelijk blijft van een gastheer die elk moment kan ingrijpen, en indruist tegen het spambeleid van Google.

Het eerste argument weegt voor een lokaal bedrijf het zwaarst. Een pagina op de website van een ander bouwt geen autoriteit op voor uw eigen domein. Stopt de afspraak, verwijdert de gastheer de pagina of grijpt Google in, dan is de zichtbaarheid in één keer weg en is er niets opgebouwd waar u op kunt terugvallen. U betaalt dan voor huur, niet voor groei.

Het tweede argument is reputatie. Een bedrijf dat genoemd wordt op een pagina die zichtbaar niet bij de gastheer hoort, wordt in één adem genoemd met een tactiek die Google als spam aanmerkt. Dat raakt precies het vertrouwen dat bij E-E-A-T en de betrouwbaarheid van een bron centraal staat. Dit is een oordeel en geen meting, maar het is er een waar ik zonder voorbehoud achter sta: voor een MKB-bedrijf in de regio levert parasite SEO in het beste geval tijdelijk verkeer op, en in het slechtste geval een naam die aan spam verbonden is.

In plaats van parasite SEO werkt voor een lokaal bedrijf een combinatie van een sterke eigen website, een goed ingericht bedrijfsprofiel en echte vermeldingen op relevante regionale websites.

Vermeldingen op andere websites zijn niet verkeerd, zolang ze passen bij die website en haar lezers. Een vermelding bij een brancheorganisatie, een lokale ondernemersvereniging of een regionale nieuwssite die over uw bedrijf schrijft, is een aanbeveling en geen gehuurde ruimte. Hoe u zulke vermeldingen opbouwt, staat bij lokale linkbuilding in de eigen regio beschreven, en de rol van consistente bedrijfsgegevens daarin bij citaties en NAP-vermeldingen voor lokale bedrijven.

Wie in het verleden links of plaatsingen heeft gekocht die nu twijfelachtig ogen, kan die in kaart brengen en waar nodig laten verwijderen. Hoe u schadelijke verwijzingen herkent, leest u bij slechte backlinks en hoe u ze aanpakt, met de stappen om een linkprofiel op te schonen. De bredere strategie waarin deze keuzes passen, staat op de SEO-hoofdpagina van Crescira in samenhang uitgewerkt.